درمان اختلال اضطراب

اضطراب واکنش طبیعی بدن در برابر استرس و موقعیت های نگران کننده است.

همه ما روزانه چندین بار اضطراب و استرس را تجربه می کنیم و می توان این حالت را یک وضعیت کاملاً طبیعی در بدن دانست.

برخی از افراد در شرایط خاصی که نیازی نیست فرد مضطرب و نگران شود این حالت را با شدت بالا تجربه می کنند.

از نظر متخصصان این افراد دچار اختلال اضطراب هستند که به عنوان یکی از شایع ترین انواع اختلالات ذهنی شناخته میشود.

آمارها نشان می دهد که در سراسر دنیا حدود ۳۰ درصد از بزرگسالان دچار اختلال اضطراب هستند.

خوشبختانه راهکارهای مختلفی برای درمان آن وجود دارد که افراد می توانند با تکنیک های موثر و کاربردی خیلی سریع به زندگی عادی برگردند.

کسانی که دچار اختلال اضطراب میشوند به طور ناگهانی نگرانی زیادی در مورد مسائلی تجربه می کنند که ممکن است در آن لحظه اهمیت چندانی نداشته باشد.

به عنوان مثال اختلال اضطراب باعث میشود تا فرد به طور ناگهانی و با شدت بسیار زیاد نگرانی خاصی را در مورد آینده احساس می کند.

این افراد در صورت تشدید حالت اضطرابی دچار گرفتگی یا اسپاسم عضلانی شده یا ممکن است رفتارهای شدید و واکنش های احساسی پیش بینی نشده را از خود نشان دهند.

اختلال اضطراب اگر درمان نشود به مرور زمان باعث میشود تا افراد از انجام کارها یا قرار گرفتن در موقعیت های مختلف فراری شوند.

ممکن است در حالت خیلی عادی قرار گرفتن در یک موقعیت تکراری باعث شود تا فرد شرایطی را تجربه کند که حال روحی و جسمی متفاوتی را تجربه کرده است.

این مسئله بر روابط عاطفی افراد و حتی روابط اجتماعی تاثیر منفی خواهد داشت.

اگر بخواهیم در مورد انواع اختلال اضطراب صحبت کنیم باید به چند مورد اصلی آن اشاره کرد:

علائم اختلال اضطراب

بسیاری از افراد مبتلا به اختلال اضطرابی اغلب نشانه های یکسانی را تجربه می کنند اما ممکن است شدت هر کدام از آنها برای افراد متفاوت باشد.

مبتلایان به این اختلال اغلب از بی قراری، احساس تنش و عصبانی بودن شکایت می کنند و معتقدند که بر این حالات هیچ گونه کنترلی ندارند.

چنین حالتی معمولاً بعد از فشارهای روزمره، نگرانی و ترس های موجود در زندگی اتفاق می افتد.

ممکن است افراد در چنین موقعیت هایی عصبانی شده و واکنش های جسمی و روانی ناشی از اضطراب را با حالت شدید تا خفیف بروز دهند.

نشانه دیگر این اختلال احساس خطر است.

این افراد بدون اینکه در معرض خطر قرار بگیرند احساس نگرانی کرده و در مورد حوادثی که هم ممکن است هیچگاه اتفاق نیفتد نگرانی و ترس بسیار زیادی دارند.

گاهی اوقات این احساس انقدر در فرد قوت پیدا می کند که باعث افزایش استرس، نگرانی و بی‌قراری شخص میشود حتی اگر در این زمان اتفاق نگران کننده و خطرناکی رخ ندهد باز هم این حالا در موقعیت های مختلف برای شخص تکرار میشود.

یکی از مهمترین نشانه های اختلال اضطرابی مشکل در تمرکز فرد است.

افرادی که با این اختلال مواجه هستند نمی توانند تمرکز کافی برای مطالعه یا فعالیت های خاص داشته باشند و عدم تمرکز باعث می شود تا کیفیت فعالیت های شخص همواره کاهش پیدا کند.

این اختلال باعث میشود تا افراد در موقعیت هایی که دچار ترس و استرس میشوند تنفس سریع و تعریق زیاد را تجربه می کنند.

در حقیقت فعال شدن سیستم عصبی بدن به صورت خودکار باعث میشود تا تعریق اتفاق افتاده و به مرور زمان سیستم تنفسی نیز تحریک میشود.

احساس ضعف و خستگی برای افرادی که به اختلال اضطراب مبتلا هستند بسیار شایع است.

از آنجایی که این افراد همواره در تنش و افکار منفی سیر می کنند به مرور احساس خستگی جسمی داشته و این حالت برای آنها همیشگی خواهد بود.

از نشانه های دیگر این اختلال باید به خواب بی کیفیت شخص اشاره کرد.

این افراد گاهاً دچار پرخوابی یا بی خوابی میشوند که همین مسئله باعث میشود به مرور زمان شرایط برای مضطرب شدن و قرار گرفتن در موقعیت های ناآرام و ناپایدار بیشتر شود.

انواع اختلالات اضطرابی

انواع اختلالات اضطراب عبارت اند از:

اختلال اضطراب فراگیر

این نوع اختلال معمولاً با نگرانی دائمی همراه است بدون اینکه فرد را از انجام فعالیت های روزمره باز داشته و باعث میشود تا علائم فیزیکی در بدن پدیدار شود.

اختلال اضطراب فراگیر باعث میشود تا این احساس دائمی به مرور باعث بی قراری، احساس خستگی، از دست دادن تمرکز، سردرد، گرفتگی یا اسپاسم عضلانی شود.

این افراد دچار نگرانی های کوچکی هستند که می تواند مربوط به مسئولیت، کارها یا سلامت خانواده باشد.

وحشت زدگی

مهمترین علامت این اختلال حملات پانیک است.

افراد مبتلا به این عارضه دچار مشکلات روانی و فیزیکی میشوند که می توانند حالتی مثل وحشت زدگی، تعریق زیاد، لرزش بدن و بالا رفتن ضربان قلب را تجربه کنند.

حملات پانیک باعث میشود تا فرد احساس تنگی نفس داشته، درد قفسه سینه اتفاق می‌افتد و به یکباره بدن بی حس میشود.

اختلال اضطرابی از نوع وحشت زدگی در بازه سنی ۲۲ تا ۲۳ سال بیشتر دیده میشود.

فوبیا

نوع دیگر اختلال اضطرابی فوبیا یا ترس است.

این افراد نسبت به موضوع خاص، شرایط یا فعالیتی که آسیب و ضرری به همراه ندارد ترس و وحشت بسیار زیادی دارند.

حتی ممکن است این افراد آنقدر دچار ترس شوند که شرایط را از کنترل خارج کرده و حالت غیرطبیعی برای آنها اتفاق می افتد.

اختلال اضطراب اجتماعی

افراد مبتلا به این اختلال از قرار گرفتن در جمع ترس و واهمه زیادی دارند، به مرور زمان روابط اجتماعی آنها ضعیف تر شده و از اینکه در اجتماع قرار بگیرند احساس ناراحتی و اضطراب بسیار زیادی دارند.

این مسئله باعث میشود که زندگی فردی و اجتماعی شخص به طور کامل مختل شده و بر عملکرد روزانه آنها نیز تاثیر می گذارد.

علت اختلال اضطرابی

بسیاری از کسانی که دچار اختلال اضطرابی می شوند نمی دانند که این عارضه چطور و چگونه به سراغ آنها آمده است.

تحقیقاتی که در این مورد انجام شد نشان می دهد که هنوز هیچ نوع علت دقیق و مشخصی برای بروز اختلال اضطرابی مشخص نیست.

متخصصان معتقدند که عوامل خاصی مثل ژنتیک تاثیر قابل توجهی بر بروز بیماری ها و اختلالات روانی دارد.

عوامل محیطی، میزان استرس افراد و تغییراتی که در مغز بر اثر آسیب ها و حوادث اتفاق می افتد می توانند هر کدام جزئی از مهمترین علل ایجاد این اختلال می باشند.

بهترین روش های درمان اختلال اضطراب

کسانی که به اختلال اضطراب مبتلا میشوند نه تنها شرایط نامساعدی را تجربه می کنند بلکه وضعیت این بیماران برای اطرافیان و خانواده نیز غیرقابل تحمل میشود و نگرانی برای سلامت شخص آسیب دیده همواره افزایش خواهد یافت.

پزشکان فعال در حوزه درمان اختلالات روانی معتقدند که اولین مرحله برای درمان اختلال اضطراب مراجعه به پزشک است.

متاسفانه بسیاری از کسانی که به این اختلال مبتلا هستند به هیچ عنوان به دنبال درمان این آسیب نرفته و تصور می کنند که به تنهایی می توانند چنین اختلالی را مدیریت کنند.

متخصصان معتقدند که برای درمان اختلال اضطرابی در سیرجان مسیر طولانی در پیش ندارید، بلکه می توان با روان درمانی در سیرجان یا مصرف دارو این عارضه را مهار کرد و شرایط روانی را به حد متعادل رساند.

از نظر پزشکان درمان رفتاری شناختی کمک می کند تا بیمار راه های مختلف را برای کنترل اضطراب در پیش بگیرد و در اغلب موارد به موفقیت خواهند رسید.

مصرف دارو تنها راه حل برای درمان اختلال اضطراب نیست بلکه کمک می کند تا علائم ناشی از این اختلال تسکین پیدا کرده و ادامه مسیر درمان برای بیمار هموار می شود.

در این موقعیت تجویز داروهای ضد افسردگی و ضد اضطرابی به بیمار کمک می کند تا علائم فیزیکی ناشی از اختلال اضطراب را مهار کنند.

برای اینکه این اختلال از ریشه درمان شود فرد تحت مشاوره و درمان گفتاری قرار گرفته و دکتر پیمان حمزه نژاد همواره تلاش می کنند که علت آسیب را سریع تر پیدا کرده و با برطرف کردن مشکل اصلی به مرور زمان اختلال اضطرابی رفع می شود.

درمان شناختی رفتاری برای اضطراب (CBT)

درمان‌های روانشناختی که به عنوان روان‌درمانی نیز شناخته می‌شوند می‌توانند به شما در تغییر الگوهای فکری‌تان کمک کنند تا بتوانید اضطراب خود را کنترل کرده و نگرانی‌های غیرمنطقی را کاهش دهید.

چندین درمان روانشناختی مؤثر برای اختلالات اضطرابی وجود دارد. CBT یک درمان روانشناختی ساختاریافته است که تشخیص می‌دهد نحوه تفکر و رفتار ما بر نحوه احساس ما تأثیر می‌گذارد.

CBT که توسط درمانگر انجام می‌شود، برای شناسایی الگوهای فکری و رفتاری که شما را مضطرب‌تر می‌کنند یا مانع از بهبود شما در هنگام تجربه اضطراب می‌شوند، تلاش می‌کند.

هنگامی که الگوهای فکری ناسالمی را که اضطراب شما را تشدید می‌کنند شناسایی کردید، می‌توانید تغییراتی ایجاد کنید تا آنها را با الگوهای جدیدی جایگزین کنید که اضطراب شما را کاهش داده و مهارت‌های مقابله‌ای شما را بهبود می‌بخشند.

به عنوان مثال، ممکن است در یک الگوی فکری فاجعه‌بار گیر کرده باشید. تفکر فاجعه‌بار یعنی فکر کردن به بدترین حالت ممکن، باور داشتن چیزی بدتر از آنچه واقعاً هست، یا پیش‌بینی رویدادهای منفی.

CBT به شما کمک می‌کند واقع‌بینانه‌تر فکر کنید و بر حل مسئله تمرکز کنید.

متخصصان اضطراب ممکن است از طیف وسیعی از تکنیک‌ها در CBT استفاده کنند. برخی از این موارد عبارتند از:

• تشویق شما به تشخیص تفاوت بین نگرانی‌های سازنده و غیرسازنده.
• آموزش چگونگی رهایی از نگرانی‌ها و حل مشکلات.
• آموزش تکنیک‌های آرامش و تنفس، به ویژه آرامش عضلات، برای کنترل اضطراب و علائم جسمی تنش.

درمان شناختی رفتاری (CBT) می‌تواند به صورت انفرادی با یک متخصص، در یک محیط گروهی یا آنلاین ارائه شود.

درمان اضطراب با رفتار درمانی

اگرچه رفتاردرمانی جزء اصلی درمان شناختی رفتاری (CBT) است، اما برخلاف CBT، تلاشی برای تغییر باورها و نگرش‌ها نمی‌کند.

در عوض، تلاش می‌کند الگوهای اجتناب و نگرانی را که اضطراب را بدتر می‌کنند، معکوس کند و بر فعالیت‌هایی تمرکز دارد که تشویق‌کننده و پاداش‌دهنده، لذت‌بخش یا رضایت‌بخش می باشند.

اجتناب از موقعیت‌های ترسناک می‌تواند به این معنی باشد که شما قادر به مواجهه با ترس خود نمی باشید و به خودتان ثابت می‌کنید که نمی‌توانید با آن کنار بیایید، که به نوبه خود باعث ادامه اضطراب می‌شود.

رفتاردرمانی برای اضطراب تا حد زیادی مبتنی بر درمانی به نام مواجهه می باشد.

رویکردهای مختلفی برای مواجهه و مواجهه وجود دارد، اما همه آنها شامل قرار دادن خود در معرض موقعیت‌های خاصی هستند که اضطراب شما را تحریک می‌کنند.

این تجربه به شما کمک می‌کند تا به جای اجتناب یا فرار از ترس و اضطراب خود، به حل آنها فکر کنید.

درمان دارویی اختلال اضطراب

تحقیقات نشان می‌دهد که درمان‌های روانشناختی موثرترین گزینه درمانی برای افراد مبتلا به اضطراب هستند.

در صورتی که اگر نیاز به درمان اختلال اضطراب شدید دارید، برخی از درمان‌های پزشکی ممکن است مفید باشند.

برخی از انواع داروهای ضد افسردگی به افراد در مدیریت اضطراب کمک می کنند، حتی اگر علائم افسردگی را تجربه نکنند.

تحقیقات نشان می‌دهد که وقتی افراد اضطراب دارند، تغییرات خاصی در مغز آنها رخ می‌دهد.

داروهای ضد افسردگی برای اصلاح عدم تعادل پیام‌های شیمیایی بین سلول‌های عصبی در مغز طراحی شده‌اند.

داروهای ضد افسردگی می‌توانند باعث شوند احساس خوبی داشته باشید، اما شخصیت شما را تغییر نمی‌دهند یا باعث نمی‌شوند همیشه احساس خوبی داشته باشید.

مانند هر نوع داروی دیگری، برخی از افراد عوارض جانبی را تجربه می‌کنند و افراد باید در مورد خطرات آن با پزشک خود صحبت کنند.

عوارض جانبی داروهای ضد افسردگی بسته به داروی مصرفی، عوارض جانبی رایج می‌تواند شامل حالت تهوع، سردرد، اضطراب، تعریق، سرگیجه، آشفتگی، افزایش وزن، خشکی دهان و مشکلات جنسی باشد.

بعضی از این علائم کوتاه مدت می باشند اما کسانی که هر کدام از این علائم را احساس می کنند حتما باید با پزشک خودشان در میان بگذارند.

درمان دارویی برای اضطراب معمولاً چقدر طول می‌کشد؟

مانند هر دارویی، مدت زمانی که فرد نیاز به مصرف داروهای ضد افسردگی دارد به شدت بیماری او و نحوه پاسخ او به درمان بستگی دارد.

برخی افراد فقط برای مدت کوتاهی نیاز به مصرف دارو دارند، در حالی که برخی دیگر ممکن است برای مدیریت بیماری خود نیاز به مصرف مداوم آنها داشته باشند.

این مشابه کسی است که برای مدیریت دیابت خود از انسولین استفاده می‌کند.

داروهای ضد افسردگی ایمن و مؤثر هستند و اعتیادآور نیستند.

گاهی اوقات افراد به دلیل نگرانی از اعتیاد، می‌خواهند مصرف داروهای ضد افسردگی را به سرعت قطع کنند.

این ممکن است به این دلیل باشد که آنها داروهای ضد افسردگی را با سایر داروها اشتباه می‌گیرند، اما قطع دارو فقط باید به تدریج و تحت نظر پزشک انجام شود.

درمان اضطراب با دستگاه آر تی ام اس

یکی از روش‌های مدرن و پیشرفته درمان اضطراب در سیرجان که می‌توان تا حدودی آن را قطعی نامید، درمان اضطراب و استرس با RTMS است.

این روش درمانی، روشی ایمن و غیرتهاجمی محسوب می‌شود که در آن قسمت‌های خاصی از مغز با کمک پالس‌های مغناطیسی تحریک می‌شوند.

این روش نه تنها در درمان استرس و اضطراب، بلکه در درمان بسیاری از اختلالات روانی و افسردگی نیز قابل استفاده است.

درمان اضطراب با تحریک مغناطیسی مغز

این روش درمانی همچنین به عنوان یک درمان سریع برای استرس و اضطراب در نظر گرفته می‌شود که طی آن یک جریان الکتریکی ضعیف به بخش‌هایی از مغز بیمار تزریق می‌شود.

این کار برای تحریک سلول‌های عصبی واقع در بخش‌های خاصی از مغز انجام می‌شود.

با تحریک مغناطیسی مغز می‌توان اضطراب شدید را به طور دائم درمان کرد.

مانند rTMS، تحریک tDCS روشی کاملاً ایمن با حداقل عوارض جانبی است که تأثیر دائمی بر بیمار ایجاد می‌کند.

درمان‌های طبیعی و خانگی اختلال اضطراب

بسیاری از افراد مبتلا به اضطراب، به‌دنبال روش‌هایی می باشند که بدون مصرف دارو به بهبود حال روحی آن‌ها کمک کند.

درمان‌های طبیعی و خانگی برای اضطراب، به‌دلیل در دسترس بودن، عوارض کمتر و سازگاری با بدن، توجه زیادی را به خود جلب کرده‌اند.

این روش‌ها اغلب بر پایه آرام‌سازی بدن و ذهن، استفاده از گیاهان دارویی و اصلاح سبک زندگی عمل می‌کنند.

دمنوش‌هایی همچون بابونه، اسطوخودوس، بادرنجبویه و چای سبز، خاصیت آرام‌بخش دارند و می‌توانند سطح استرس و اضطراب را کم کنند.

تکنیک‌هایی مثل تنفس عمیق، مدیتیشن، یوگا، پیاده‌روی در طبیعت و ماساژ درمانی می‌توانند با تحریک سیستم عصبی پاراسمپاتیک، حس آرامش و کنترل را در فرد تقویت کنند.

این درمان‌ها هرچند جایگزین درمان‌های تخصصی نمی باشند ، اما به عنوان مکمل، نقش مؤثری در مدیریت اضطراب دارند.

اگرچه روش‌های طبیعی معمولاً بی‌خطر می باشند، اما افراد باید مراقب تداخل گیاهان دارویی با داروهای شیمیایی باشند و در صورت تداوم علائم اضطراب، حتماً با روان‌درمانگر یا پزشک مشورت کنند.

نقش سبک زندگی در کاهش اضطراب

یکی از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار بر سلامت روان، سبک زندگی افراد هست.

تغییرات ساده اما پایدار در روال روزمره می‌تواند نقش چشمگیری در کاهش و کنترل اضطراب داشته باشد.

خواب کافی و منظم، تغذیه سالم، فعالیت بدنی منظم و پرهیز از مصرف مواد محرک مانند کافئین و نیکوتین، از جمله رفتارهایی هستند که مستقیماً با کاهش سطح اضطراب در ارتباط می باشند.

ورزش منظم، به‌ویژه فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی، دویدن سبک یا یوگا، باعث ترشح اندورفین (هورمون شادی) در مغز می‌شود که احساس آرامش را افزایش می‌دهد.

از طرف دیگر، برنامه‌ریزی روزانه، ایجاد روتین‌های مثبت، کاهش مصرف شبکه‌های اجتماعی و اختصاص زمان برای استراحت ذهن از جمله اقداماتی هستند که به مرور باعث افزایش تاب‌آوری روانی و کاهش استرس می‌شوند.

در نهایت، ایجاد تعادل میان کار و استراحت، داشتن روابط اجتماعی سالم و پرداختن به علایق شخصی می‌توانند به‌عنوان پایه‌های یک سبک زندگی سالم، اثر مستقیمی در کنترل اضطراب و افزایش کیفیت زندگی داشته باشد.

تکنیک های کنترل اضطراب

وقتی مضطرب هستید، تنفس شما سریع‌تر و سطحی‌تر می‌شود. سعی کنید تنفس خود را آهسته کنید.

یک مکان آرام پیدا کنید. چشمان خود را ببندید و به آرامی دراز بکشید، سپس هر یک از گروه‌های عضلانی خود را از انگشتان پا تا سرتان منقبض و منبسط کنید.

این سفتی را به مدت سه ثانیه نگه دارید، سپس به سرعت رها کنید. این می‌تواند به کاهش احساس تنش عضلانی که اغلب با اضطراب همراه است، کمک کند.

اضطراب می‌تواند افکار شما را به آینده‌ای وحشتناک که هنوز اتفاق نیفتاده است، ببرد. سعی کنید خود را به جایی که هستید برگردانید. تمرین مدیتیشن می‌تواند کمک کند.

فعال بودن، خوب غذا خوردن، بیرون رفتن و گشت و گذار در طبیعت، گذراندن وقت با خانواده و دوستان، کاهش استرس و انجام فعالیت‌هایی که از آنها لذت می‌برید، همگی در کاهش اضطراب و بهبود سلامت شما مؤثر هستند.

اجتناب از آنچه شما را مضطرب می‌کند ممکن است تسکین کوتاه‌مدتی ایجاد کند، اما می‌تواند در درازمدت شما را مضطرب‌تر کند.

سعی کنید به آنچه شما را مضطرب می‌کند، حتی به روشی ساده و کوتاه‌مدت، نزدیک شوید.

صحبت‌های درونی خود را به چالش بکشید. اینکه افکار شما چگونه بر احساس شما تأثیر می‌گذارند. اضطراب می‌تواند باعث شود که خطر را بیش از حد ارزیابی کنید و توانایی خود را برای مدیریت آن دست کم بگیرید.

به جای اینکه روی بدترین حالت ممکن تمرکز کنید، سعی کنید به تفسیرهای مختلف از موقعیتی که شما را مضطرب می‌کند فکر کنید.

برای نگرانی خود وقت بگذارید. متوقف کردن نگرانی دشوار است، بنابراین زمانی را برای جبران نگرانی‌های خود کنار بگذارید. به عنوان مثال، هر شب 10 دقیقه وقت بگذارید تا آنها را بنویسید.

صحبت با دیگران که اضطراب دارند یا موارد مشابهی را تجربه می‌کنند، می‌تواند به شما کمک کند تا احساس تنهایی نکنید.

با خودتان مهربان باشید، به یاد داشته باشید، شما مضطرب نیستید. شما ضعیف نیستید. شما فقط در یک وضعیت سلامت روان هستید. به آن اضطراب می‌گویند.